Artykuły

Chwila liryki. Odsłona dziewiętnasta – Bolesław Taborski

.

Jan Chudy .

.

Współczesność , czy to w wymiarze globalnym – czy bardziej jeszcze może w kontekście naszego Bogoojczyźnianego bagienka – niespecjalnie perspektywicznie nastraja jakimkolwiek optymizmem . Nie determinuje to jednak depresyjnej bierności i bezwolnego godzenia się z rzeczywistością . Niezgoda na nią może przecież skutkować aktywnym poszukiwaniem dostępnych indywidualnym możliwościom i temperamentom form wyrażania własnego zdania i walki o cenione przez siebie wartości …

Bolesław Taborski urodzony w Toruniu w 1927 r. poeta , eseista , teatrolog , tłumacz , redaktor po wyzwoleniu z obozu jenieckiego ( walczył i był ranny w Powstaniu Warszawskim ) osiedlił się w Anglii . Nie lubił jednak gdy go traktowano jako emigranta i Polonusa , uznawał się za Polaka mieszkającego za granicą . Wydawał w Polsce Ludowej i często ją odwiedzał . Jego postawa była mocno potępiana przez większość członków polskiej diaspory . Wydał kilkanaście zbiorów poezji i wiele książek z dziedziny teatru . Dla angielskojęzycznych czytelników tłumaczył polską dramaturgię , przede wszystkim sztuki Stanisławy Przybyszewskiej i Karola Wojtyły . Na język polski z kolei , poezję i dramaty angielskie ( najważniejsi autorzy to R. Graves , R. Lowell i H. Pinter ) . Jego poetycka twórczość cechuje konsekwentna próba poszukiwania i obrony wartości , odkłamywanie historii jak i też przeniknięta głęboką empatią refleksja o indywidualnej ludzkiej krzywdzie i cierpieniu . Był świadomym i mądrym polskim patriotą . Zmarł w 2010 roku w Londynie .

Bolesław Taborski

.

LEKCJE

.

nigdy nie wyrzec się zmagań

z twardą bryłą nadziei która

zimnym kanciastym blokiem sterczy

póki jej rzeźbiarz nie ociepli

nie zaokrągli kształtów co z kamienia

wyłonią kiedyś ludzką twarz

.

być na tej ziemi krótkim alpinistą

wspinać się na skały wydrążone

strugami deszczu na ślepo iść

pod słońce w poślizg wpaść w szczelinę

tam poznać fakty życia na zakręcie drogi

której nie było złamać pieczęć siódmą

.

jak nie żałować tego czego nie ma

taką lekcję otrzymać trzeba po trochu

by ścierpieć wszystko i nie ugrzęznąć

w błocie z pyłem na przemian

owija stopy wędrowca więc trzeba

podnosić kolana wysoko pod niebo

.

bronić się nierealnym ruchem

zwolnionego filmu tempem przed pustym

czasem pomiędzy snami w których

tylko znaleźć można pociechę wskazówkę

że rzeczywistość dnia jest całkowita

i sami jesteśmy marzeniem kosmosu

.

Chwila liryki. Odsłona osiemnasta – Anna Świrczyńska

Chwila liryki. Odsłona siedemnasta – Andrew Marvell

Chwila liryki. Odsłona trzynasta – William Butler Yeats

Chwila liryki. Odsłona jedenasta – Wojciech Młynarski

Inne z sekcji 

Wspólna uchwała Nowej Lewicy i partii Razem

. Uchwała Rady Krajowej Nowej Lewicy z dnia 2 października 2022 r. w sprawie strategicznej współpracy Nowej Lewicy i partii Razem    Na podstawie art. 25 ust. I lit. b Statutu Nowej Lewicy Rada Krajowa uchwala, co następuje:  Czas kryzysu obnażył niekompetencję Prawa i Sprawiedliwości. Pogrążony w wewnętrznych walkach prawicowy rząd skapitulował przed drożyzną, kryzysem […]

Wiersze Jana Zacharskiego: „Zwierzyniec II”

. Jan Zacharski . Polskiej polityki wciąż kręcą się tryby, W niej tłuste koty oraz grube ryby. Koty to tylko mają na uwadze, Ażeby przypadkiem nie stracić na wadze, Te drugie, choć często bywają śnięte, Państwowo twórczym wciąż błyszczą talentem. Jest lepsze jutro kotów, a nawet pojutrze, Bo one nie mają zamiaru być chudsze, Zaś […]