Artykuły

Od Czesławy Cieślak do Violetty Villas

.

Grzegorz Wojciechowski

.

 

W Lewinie Kłodzkim, niewielkiej gminie położonej koło Kudowy Zdroju, wszyscy znali Violettę Villas i do dziś wszyscy o niej pamiętają. Ta niewielka, uboga gmina przez lata była rozsławiana przez tą niezwykłą kobietę.

Przez wiele lat, w schyłkowym okresie jej kariery, prawie na każdym swoim większym występie śpiewała skomponowaną przez siebie piosenkę:

,,W Lewinie koło Kudowy jest dom mych dziecinnych dni.

Dziś stary w wspomnieniach nowy, miał z Polska otwarte drzwi.

W Lewinie koło Kudowy jest słońce, które mnie zna

i strumyk co nocą śpiewa, kaczeńce żółte i bzy”.

Czesława Cieślak ( CC ) urodziła się w Belgii, w roku 1938, jej rodzice reemigrowali z tego kraju, po II wojnie światowej do Polski i zamieszkali na Ziemi Kłodzkiej. Tutaj młoda dziewczyna chodziła do szkoły, ale już od wczesnych lat wyróżniała się wśród swoich rówieśników niezwykłym głosem – sopranem koloraturowym. Nie tylko jednak śpiewała, również grała na kilku instrumentach muzycznych: fortepianie, skrzypcach i…. puzonie!

.

Rodzinny dom Violetty Villas w Lewinie Kłodzkim koło Kudowy. ( Wikipedia )

.

Jej muzyczną karierę i naukę zakłóciło wczesne macierzyństwo, w roku 1955, mając zaledwie 17 lat wyszła za mąż za oficera, i zmieniła nazwisko na Gospodarek, jednakże już po niespełna roku od urodzenia dziecka wyjechała z Lewina Kłodzkiego do Szczecina kształcić się w średniej szkole muzycznej, aby rok później przenieść się do Wrocławia i jednocześnie rozwieść. Po niedługim pobycie we Wrocławiu przeniosła się do Warszawy, gdzie jej kariera zaczęła wyraźnie nabierać tempa.

Dla wielu było już wiadome, ze młoda dziewczyna z małego, prowincjonalnego Lewina Kłodzkiego może zrobić międzynarodową karierę jako wokalistka. Za radą Władysława Szpilmana wybrała sobie pseudonim artystyczny, który byłby łatwy do wymówienia i zapamiętania przez międzynarodową publiczność. Jako, że na chrzcie otrzymała imię Wioletta, zaczęła więc używać tego imienia, zamiast trudnego do wymówienia, dla ludzi mówiących w innych językach, imienia Czesława. Żadne z jej dwóch nazwisk, ani Cieślak, ani Gospodarek, nie spełniało też tych wymogów, powstało więc nowe, dla potrzeb kariery artystycznej. Villas – jest połączeniem dwóch pierwszych liter imienia Violetta, oraz rzeczownika „las”, bowiem jak twierdziła w Lewinie zamieszkiwała w pobliżu lasu. Tak więc lewiński las, współuczestniczył w wielkiej karierze tej wybitnej wokalistki.

Jako 22-letnia młoda artystka zadebiutowała w nagraniach w Polskim Radiu, brała też udział w niezwykle popularnej audycji radiowej, która była emitowana w każde niedzielne popołudnie, jaką był „Podwieczorek przy mikrofonie”.

W latach 1964, 1965 i 1966 występowała na Festiwalach Piosenki Polskiej w Opolu.

Jednak jej prawdziwa kariera międzynarodowa rozpoczęła się we Francji. Na odbywającym się w listopadzie 1965 roku festiwalu „International des Variétés et Music-Halls” w Rennes zdobyła główną nagrodę.

W roku 1966 wystąpiła w Paryżu, na specjalne zaproszenie legendarnego dyrektora paryskiej Olimpii Bruno Cocquatrixa, śpiewając kilka utworów między innymi „Hiroszima moja miłość”. Ten występ niewątpliwie przeszedł na historii muzyki estradowej, bowiem w czasie, gdy śpiewała, słynny kryształowy żyrandol zawieszony pod sufitem Olimpii zaczął drgać, część przestraszonej widowni, zaczęła opuszczać swoje miejsca, wówczas to zaczęto mówić o niej jako o artystce dysponującej „atomowym głosem”. To porównanie w jakimś stopniu nawiązuje do dramatycznych wydarzeń z października 1962 roku, kiedy to w wyniku „kryzysu kubańskiego” świat stanął na krawędzi wojny atomowej, a tutaj do paryskiej Olimpii, przyjechała kobieta zza żelaznej kurtyny i śpiewa takim niesamowitym silnym głosem.

.

Violetta Villas ( Wikipedia )

.

Po tym wspaniałym występie stała się gwiazdą Casino de Paris, śpiewała tam w dziewięciu językach, takie utwory jak: „Libiamo”, „O sole mio”, „Granada” i wiele innych.

Od tego momentu Violetta Villas vel Czesława Cieślak, stała się wielka gwiazdą światowego formatu, jakiej od czasu Jana Kiepury nie mieliśmy i nie mamy dotąd.

Występy z jej udziałem przygotowywali najlepsi specjaliści lat sześćdziesiątych XX wieku.

Violetta nie wchodziła na scenę, aby zaśpiewać dla publiczności, była na to zbyt wielką gwiazdą, ona na scenę w Casino de Paris wjeżdżała, albo na białym koniu, albo białym Jaguarem, w czasie występów towarzyszył jej liczący stu tancerzy i tancerek francuski balet. Występowała z największymi gwiazdami piosenki lat sześćdziesiątych takich jak: Paul Anka, Frank Sinatra, Charles Aznawour czy Dean Martin.

W tym czasie rozpoczął się jej amerykański rozdział kariery, obfitujące w równie wielkie sukcesy. Śpiewała w Nowym Jorku, Chicago, odwiedził ją sam George Bush.

W latach osiemdziesiątych XX wieku zapraszano ją do Kanady, Australii, Nowej Zelandii, Izraela, Belgii, Szwajcarii, Stanów Zjednoczonych, była gościem całego artystycznego świata.

W życiu prywatnym związana była miedzy innymi z Januszem Ekiertem, Henrykiem Warsem. W 1988 roku wyszła za mąż za amerykańskiego biznesmena polskiego pochodzenia Teda Kowalczyka. Ach co to był za ślub! Wesele trwało aż pięć dni, w tym czasie Violetta zaprezentowała się w 20 różnych kreacjach, mogło ja tam oglądać 1500 gości weselnych. Ted zapłacił za tę imprezę blisko 300 000 dolarów. Było wiele wspólnych planów zawodowych, niestety, po ślubie para nie mogła się porozumieć. Mąż chciał w niej widzieć atrakcyjną i seksowna kobietę. Niestety żona wolała oddawać się wielogodzinnym modlitwom zamiast dzielić z nim łoże. Inwestycja w życie z artystką okazała się dla Kowalczyka nietrafiona i para rozstała się dość szybko.

W 1998 roku, opuściła podwarszawska Magdalenkę, gdzie mieszkała przez wiele lat i powróciła do Lewina Kłodzkiego, do miejsca, w którym zaczęła się jej niezwykła i wspaniała kariera artystyczna. Z biegiem lat coraz bardziej oddalała się od otoczenia, szukając zapomnienia w religii i trosce o zwierzęta. Zmagała się z depresją.  Tak na prawdę to musiała czuć się bardzo samotna i niezrozumiała przez otoczenie. Opiekowała się nią jej garderobiana.

Zmarła 5 grudnia 2011 roku w swoim domu w Lewinie, w atmosferze  skandalu związanego z podejrzeniem o nieudzielenie jej pomocy, jej grób znajduje się w Warszawie na Powązkach.

.

Greta Garbo – początki kariery

Rudowłosa Clara Bow

 

Inne z sekcji 

Chwila liryki. Odsłona dwudziesta – Jaroslav Seifert

. Jan Chudy . Jaroslav Seifert , jedyny póki co , Czech nagrodzony – w 1984 roku – Nagrodą Nobla w dziedzinie literatury żył 84 lata ( 1901 – 1986 ) . Najwybitniejszy czeski liryk miał robotnicze korzenie a w latach dwudziestych należał do Komunistycznej Partii Czechosłowacji z której go usunięto w 1929 roku za […]

Wiersze Jana Zacharskiego: „Sojusznik”

Flaga Republiki San Escobar . Jan Zacharski . Sojusznik . Wbrew czarnowidzom, nie wydaje mi się, By się nasza dyplomacja znalazła w kryzysie, Z dyplomatycznych zabiegów wyraźnie wynika, Że potężnego w świecie mamy sojusznika. Cenny nam Waszczykowski ofiarował dar, Odkryte przezeń państwo to San Escobar, W wyniku czego, jasno przyznać muszę, Są nasze oba państwa […]