Artykuły

Kto ma pszczoły ten ma miód

Grzegorz Wojciechowski

   Aż strach pomyśleć, co by się stało, gdyby na świecie zabrakło pszczół. uczeni alarmują, zakłada się, iż w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat populacja tych owadów zmalała prawie o połowę. Sytuacja staje się na tyle poważna, że rozpoczęto pracę nad tak zwaną „sztuczną pszczołą”, czyli nad urządzeniem, które ma zastąpić te owady.

    Pszczoły zbierają z kwiatów, również także z liści niektórych roślin, słodkie soki. Soki te miodem jeszcze nie są, stanowią one tylko surowiec do jego produkcji. Potrzebne są dwa, trzy tygodnie zanim zebrany nektar pszczoły przerobią w miód. Przez oddzielanie z nektaru wody i dodawanie pewnych wydzielin pochodzących ze swoich gruczołów zostaje wytworzony pewien produkt spożywczy, który nie tylko dla pszczół, ale i dla człowieka jest bardzo ważnym źródłem energii.

   Już od niepamiętnych czasów miód uważany był za doskonały środek odżywczy i leczniczy i niezwykle wysoko ceniony w dawnych społeczeństwach. W starożytnym Egipcie kładziono go do grobów królewskich by służył w drodze do krainy śmierci. Według starożytnych wierzeń miód był pokarmem bogów. W wielu miejscach również i Biblia mówi o miodzie. Pierwsza księga Samuela opowiada, że Jonatan ścigany przez Filistynów i wyczerpany z sił, znalazł w lesie miód, po jego spożyciu odezwał się w te słowa:

   – Oświeciły się oczy moje dlatego, żem ukąsił trochę miodu tego.

Starożytni Grecy i Rzymianie, również zajmowali się pszczelarstwem i produkcją miodu i wysławiali w swoich utworach poetyckich jego zalety.

   U Słowian miód, był szczególnie znany i ceniony Legendarny Piast Kołodziej, częstował swoich gości miodem pitnym. Kochanowski i Sienkiewicz , również wychwalali ten pszczeli produkt.

   Zalet ma on bez liku. Jako, że jest produktem już przetrawionym jest lekkostrawny, przeto dobry dla dzieci i osób w podeszłym wieku, a także osłabionych i wyczerpanych po przebytych chorobach.

    Małe dzieci, powyżej jednego roku do lat czterech, powinny spożywać codziennie po jednej łyżeczce miodu ( t. j. ok. 7 g ); dzieci starsze od 2 do 5 łyżeczek dziennie. natomiast maluchy poniżej roku, nie powinny go jeszcze dostawać, z uwagi na występujące w nim bakterie.

    Istnieje wiele gatunków tego pszczelego złota, zależą one od tego z jakich roślin zbierany jest nektar, z gatunkiem też związana jest jego barwa. Miód z drzew pestkowych, koniczyny i akacji jest jasny; jeżeli pszczoły jednocześnie zbierają nektar z pół i łąk, to miód będzie ciemniejszy, lecz będzie posiadał większy aromat.

    W Polsce istnieje wiele gatunków miodów kwiatowych, są nimi miody: akacjowy, gryczany, rzepakowy, wrzosowy, lipowy, bławatkowy, koniczynowy, malinowy, mniszkowy, czy też wielokwiatowy.

    Pszczoły wytwarzają oprócz miodu również i inne ważne i cenione produkty, spośród, których najbardziej znany i ceniony jest kit pszczeli zwany propolisem. Pszczołom służy on do uszczelniania ula. Ze względu na swoje silne właściwości bakteriobójcze znajduje on szerokie zastosowanie w przemyśle farmaceutycznym. Przyśpiesza gojenie ran oraz oparzeń, ale nie tylko skuteczny jest również w leczeniu przeziębień, tak dokuczliwych w okresie zimowym. Należy go stosować również przy zwalczaniu paradentozy; jest również użyteczny w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, ale w tym przypadku, należy zawsze konsultować jego stosowanie z lekarzem.

.

Pokrzywa

Inne z sekcji 

Niezwykłe dzieje klasztoru w Lubiążu. Był tu nawet Michael Jackson, Maria Antonina i Józef Piłsudski

Grzegorz Wojciechowski . Nie wiem czy jutro w „Gazecie Wrocławskiej” ukaże się ten artykuł, zmiany organizacyjne spowodowały sporo zamieszania. Prezentuję więc go w całości i w takim stanie jakim oddałem go do redakcji.   Jadąc drogą z Wrocławia w kierunku Zielonej Góry, niedaleko za Środą Śląską, widać po prawej stronie oddalony o kilka kilometrów od […]

Hrabina z Bukowca, czyli opowieść o wspaniałej kobiecie, jej niezwykłej miłości i miejscowości koło Jeleniej Góry

 . Grzegorz Wojciechowski .         Pewnej hrabinie z Borowa dedykuję tą opowieść.   .         Niedaleko Karpacza, na przedmieściu Kowar, leży  wioska Bukowiec, znana głównie ze szpitala, gdzie składa się połamane kończyny miłośnikom białego szaleństwa. W wiosce mieści się niewielki pałacyk z dużym dobrze urządzonym ogrodem. Ta niepozorna budowla miała bardzo duże znaczenie […]